واقعیتِ سوسک زده ...

و پرنده‌ای در من از جَوِ زمین خارج می‌شود ...

واقعیتِ سوسک زده ...

و پرنده‌ای در من از جَوِ زمین خارج می‌شود ...

۲۰آذر

بسم الله 

آدمیزاد است و قلبش . قلب آدم مرکز عالم است ، نقطه ی ثقل است ، آدم با قلبش به عالم بالا راه می برد ، با همین دلش بین خلق خدا زندگی می کند . پس این قلب آدم است که می شود واسطه ی فیض . خب این قلب رنگ و پی اش از چیست ؟ محبت . محبت خون دل آدمیزاد است . خدا با محبتش عالم را خلق کرد ، انسان را خلق کرد ، نبی و رسولش را هم با محبتش فرستاد پی خلق . اینها همه بهم ربط دارند . همین است که آدم هر چقدر قلبش بزرگتر باشد ، محبتش بیشتر است . فیضش هم بیشتر است چون وصل شده به بن و ریشه ی عالم . محبت را از خدا می گیرد ، میدهد به خلق خدا . حالا اگر خلق این محبت را نگیرند نفهمند دل آن ادم تنگ می شود ، غصه اش می گیرد . مثل پیغمبر رحمه اللعالمین که قلبش بزرگترین قلبهاست ، محبتش بیشترین محبتها ، مردمش نمی فهمیدندش اذیت می شد ، بیشتر از هر پیغمبر دیگری اذیت میشد ، خدا فرمود داری با خودت چکار می کنی محمد ؟!

حکایت ما آدم های معمولی کوچه و بازار هم همینطوری است . ما هم آدم همین دستگاه هستیم، یک وجب که به قلبمان اضافه می شود ، پر می گیرد ، نور بهش می تابد فوری یاد عزیزانش می افتد ، محبتش به خدا بیشتر می شود به محبوبش هم بیشتر می شود ، پدر و مادر و همسر و فرزندش را می خواهد دربر بگیرد ، قلبش می شود عین چشمه دلش می خواهد عزیزش بیاید لب قلبش یک جرعه از این نور ، از این محبت ، از این بهجت بنوشد . آن پیغمبر ، رحمه للعالمین بود ، قلب مبارکش کل بشریت را دربرمیگرفت ، قلب ما همین حد و اندازه ی کوچک را دارد و آدمهای دور و برش را . همه اهل یک دستگاهیم . بفهمیم حال این آدمهای زندگیمان را ، بنشینیم پای دلشان ، محبتشان را بفهمیم ، نفهمیم دلشان از این محبت انباشته متراکم می شود ، تنگ می شود ، اذیت می شوند ...

۹۶/۰۹/۲۰ موافقین ۰ مخالفین ۰

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">