واقعیتِ سوسک زده ...

واقعیتِ سوسک زده ...

قامت کوتاه این ایمان ها ...

چهارشنبه, ۱۸ مهر ۱۳۹۷، ۰۴:۳۰ ب.ظ

بسم الله 

یک بار به دوستی که داشتیم در مورد فاصله ی بین علم و عمل صحبت می کردیم گفتم ما خدا را با تجربه های زیستی خودمان می شناسیم . هر کسی خدای زندگی خودش را عبادت می کند . مثلا گیر و گرفتاری برایمان پیش آمده رفته ایم دعایی کرده ایم ، نذری کرده ایم ، توسلی و علی الظاهر مستجاب نشده ، ما هم عین طلبکارها قهر کرده ایم که مگر من نماز نخوانده ام ، روزه ام را نگرفته ام ، سیاه حسین تنم نکرده ام ، چه گناهی کرده بودم که این بلا را سر من آوردی و فلان و بهمان . خدای خیلی از ماها همین قدر است برایمان . به اندازه ی قد و قواره ی خودمان و طول و عرض مشکلات و گرفتاری هایمان . خدای ما اصلا شبیه خدای حسین دعای عرفه نیست ، همین است که خواندنش متحیرمان می کند . اصلا شبیه خدای علی دعای کمیل هم نیست . خدای ما چقدر شبیه مناجات شعبانیه است یا مثلا جوشن کبیر . هر سال شب های قدر از داشتن خدایی اینچنین متعجب نمی شویم ؟!

ما خدا را قد قامت ناکوک خودمان خواسته ایم و کاربرد چنین خدایی ( نعوذبالله ) مگر چقدر است ؟! 

گفت هرگز کسی به مقام توحید نمی رسد مگر از راه حسین ...


موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۷/۰۷/۱۸

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">