واقعیتِ سوسک زده ...

و پرنده‌ای در من از جَوِ زمین خارج می‌شود ...

واقعیتِ سوسک زده ...

و پرنده‌ای در من از جَوِ زمین خارج می‌شود ...

واقعیتِ سوسک زده ...
۳۰شهریور
۲۶شهریور

بسم الله 

این شعر نزار قبانی خیلی متاثرم کرد ،اگر چه جنس جنگ های زمانه ما طوری است که شاید این بخشش را فراموش می کنیم از شدت درد، از شدت درد ...


۲۲شهریور

بسم الله 

نمی توانم آنطور که می خواهم توضیحش بدهم ، آنطور که واقعا هست . حتی نمی توانم با دوربین موبایلم از هیچ زاویه یا فاصله ای قابش بگیرم آنطور که واقعا هست ! 

حدود ده ، ده و نیم هر روز صبح ، می توانم بنشینم و ساعت ها خیره اش بشوم و نگاهش کنم و هی نگاهش کنم . تو انگار کن شتاب زندگی وقتی به این صحنه می رسد مکث می کند ، آرام می شود ، چیزی در مرز سکون اما در جریانی دائمی و ناب و روحانی . نور در آرامشی ملکوتی از پنجره عبور می کند و همینطوری می افتد روی برگها. زندگی اینجا در ساحت جذبه ی این گل با سرعتی متفاوت و با معنی متفاوت تر ادامه پیدا می کند ، ورای صدای گنجشک ها، یا کریم ها، صدای گاه به گاه بچه ها و عبور ماشین ها ، ورای من، این قاب ، گوشه ی خانه ی ما ، بعدی دیگر از زندگی، بعدی نزدیک به بطن حقیقی زندگی را هر روز صبح روایت می کند ...

۱۴شهریور

بسم الله 

سخت ترین قسمت زندگی مردنش نیست 

دوباره زنده شدنش است ...

عین هر روز صبح 

هر روز صبح ...

۱۴شهریور

بسم الله 

چه مظلومند مسلمانان میانمار ، صدایشان به هیچ جا نمی رسد . دور افتاده اند . جنگ بومی خاورمیانه  است، حداقل آدم دستش به همسایه اش می رسد . آنها ولی نه، کسی را ندارند . می سوزند و آواره می شوند و دنیا بودائیان را آدم های صلح می خواند.

نفرین خدا به این همه دروغ که دارد گلوهایمان را می فشارد و خفه مان می کند ، نفرین به این همه دروغ ...

+ جناب طالب زاده در برنامه اش که از شبکه چهار پخش می شود ، چند وقت پیش دو مهمان داشت از یمن . وقتی نماینده حوثی ها صحبت می کرد من خیلی خجالت کشیدم ، خیلی . دیدم چقدر این ها جلو افتاده اند و ما عقب . دیدم ما یک زمانی منادی انقلاب بودیم الان درگیر امثال روحانی و نوبخت و جهانگیری شده ایم !  این اقا در پایان حرف هایش گفت که از مردم ایران می خواهد به حرف های رهبرش گوش دهد . این جمله عمیقا مرا تکان داد . دیدم ما طوری درگیر مسائل داخلیمان شده ایم و گندهایی که آقایان می زنند که آرمان های بزرگتر و افق های گسترده ترمان را داریم فراموش می کنیم . منظورم جو عمومی جامعه است ، آن نوع نگاه جامعه که آن را لاجرم زندگی می کنیم و مسیر واکنش هایمان را مشخص می کند و چگونه بودنمان را در جریانهای سرنوشت ساز تاریخی رقم میزند . حواسمان باشد ، حساسیت هایمان را حفظ کنیم، خاورمیانه همیشه آبستن حوادث بزرگ است .

+ گویا جنگ بعدی جدایی طلبان اقلیم کردستان عراقند !